Sun turnaa chì a Caraa
dopu tanti ann
(forsi cinquanta, mej minga cuntaj)
per rivedè la cà indue sun nasuu
e tutt i sit che m'ann veduu bagaj.
Podi minga sbaglià, la cà l'è
questa;
la stanza di mè gent a l'era lì
propri al primm pian, dedreè quela
finestra
in vers la strada, al mund sun vegnuu
mì.
Gh'era in facia de cà la Carulina.
serum amiis, sem semper 'naa d'acord,
e cun la Lena, la sua surelina
oh, quantu giugà e quanti regoord !
La strada che fasevi tutt i dì
per scola, vori fala anmò 'na
volta.
Chì villa Peverelli, e via de lì
villa Corinna. Poo dedree a la svolta
truvavi ul sciuur Reale. A 'l ma
faseva
tutt i dì i racumandaziun
"Fà 'l bravu fioo, Nani"
al ma diseva
"e sta semper ateent a la leziun
".
Poo la caserma di carabinier.
Cul fioo del marescial, de la mia età,
mì sa regordi cume 'l fuss ieer,
quanti uur èmm pasaa insema a giugatà
!
de facia 'l rivett di picaprej.
Cuminciavan ai seès, quand l'era
bell,
a pestà sass cunt ul mazoo e i
scupej.
Tutt purtavan de cà un scartuzel
cunt ul mangià, e ul vin in del
pestun
che metevan a moj per tegnill fresch
in del lagh, quataa cunt un frascun.
Foo anmò 'n quaj pass e ma ritrovi
prest
denanz a villa ratti, i dua ghe stava
de cà i parent del Papa, proprii
luur.
Subit dopu incuntravi ul Giulietto
che 'l ma saludava in mezz ai fiuur.
Per i fest graand, quant ghera scià
la nott,
su'l pasagg che traversa la strada,
luu 'l pizava 'na mota de lumitt
faa cui guss di lumaagh e, tutt a 'n
bott
l'era 'l punt 'na ghirlanda de
stelitt.
Poo ghera la butega del faree,
ul siur Peder, cun la forgia e 'l
turnu.
Mi ma piaseva tantu 'l so mestee
e stavi lì a vedel denanz al furnu
che 'l faseva nà sù e giò ul
bufett
par tegnì rusa tuta la forgia.
Al pareva propri un diavulett
ch'era vegnuu foora de 'na bolgia
tuta foogh dell'infernu maledett.
La sciura Antinietta in sul pugioo
cul daquadur in man e tantu amur
la curava i soo piant cumè fioo.
Eran propri bej , i soo fiuur.
A la cà del barbee mi sa fermavi:
Ul Salvaduur, la Norma, la Nerina,
la sciura Ida, che faseva la majera.
Quand insema a la Norma ma inviavi
la ma diseva : "Atenti a la
curiera".
La mamm Ricarda vedevi passà
che in de la nona Emilia tutt i dì
la nava a petenala e a vutaà
se la ghera bisogn fina a mesdì.
Cumpravi in del catell una micheta
per merenda e l'era bunn alura
e saurii quell paa, o malarbeta !
Chì, lufelee, ul Gianeta, già a
bunura
a 'l meteva in vedrina i canunzitt.
Quanta saliva sa mandava giò,
fasevum una pell d'occ tutt nuu
fiulitt
perchè cumprai sa pudeva nò.
In utubar, sutt al punt de la cà
sa fermavan i caar pien d'uga negra
e i uman a pèè biott: dai a schiscià
!
L'era una festa e tutt la gent alegra
la cantava, e curevum nuu fioo
inturnu al caar a rimirà quell vin
che 'l vegniva giò a fiott dal
pisaroo
dent in di brent per mett in di
cantinn.
Vegnivann semper foora anca i tusann
de l'ufelee, Maria e Antunieta
che tutt ul dì trusciavan cun afann
par tegnì in urdin la cà bèla e nèta.
Ul telefunu a puus, cul centralin
gh'era lì, pien de buus , fiil e
butun.
La Signurina cul manegg di spinn
la trava insema i comunicaziun.
Lì tacàa gh'era poo 'na buteghina
la lateria, verta par dumà
un para d'uur sul prest a la matina
e la sera un'ureta. Poo de là
propri in facia, vendevan anca i pess.
Visin, la farmacia: vedrinett
de vedar cun sù i biss e nomm latin,
dentar in fila tantu butigliett
e vaas cunt ingredient di medesin.
Un banch cul balanzin de precisiun
e un pestell per mes'cià i pulverinn
peàaa dal sciuur spizièe cun
atenziun,
e poo cunfeziunàa in di soo bustinn
e cunsegnàa cui osti de fai dent
che scunfunden un zicch quel brutt
savuur.